• Home
• Profilaktyka
• Arterioskleroza
• Zawał mięśnia
• Forum
• Kontakt

Arterioskleroza

Arterioskleroza jest to potoczna nazwa miażdżycy tętnic. Czym ona się charakteryzuje? Co jest jej przyczyną? Czym tak naprawdę jest arterioskleroza?

Arterioskleroza jest przewlekłą chorobą, która w dużej mierze polega na zmianach zwyrodnieniowo- wytwórczych w środkowej i wewnętrznej błonie tętnic. Te zmiany zazwyczaj zachodzą w tętnicach wieńcowych, mózgowych oraz głównej tętnicy- aorcie. Bardzo rzadko arterioskleroza zachodzi w tętnicach kończyn dolnych. Arterioskleroza bardzo często jest przyczyną powstawania tzw. stwardnienia tętnic.

Przyczyny i rozwój choroby

Mimo prowadzenia wielu badań do tej pory nie zdefiniowano jednoznacznej przyczyny powstawania tej choroby. Lekarze jednak wskazują pewne czynniki, które zwiększają ryzyko zachorowania na miażdżycę. Do tego można zaliczyć między innymi: stres, niewłaściwą dietę, nadmiar cholesterolu (hipercholesterolemia), cukrzycę, zaburzenia krzepnięcia krwi oraz nadciśnienie tętnicze. Dodatkowym czynnikiem przyczyniającym się do rozwoju choroby mogą być nanobakterie lub bakterie z rodzaju Chlamydia (jest to czynnik infekcyjny). Warto zauważyć, że na arteriosklerozę częściej chorują mężczyźni niż kobiety. Z wiekiem nasila się również ryzyko zachorowania na miażdżycę.

Istotą arteriosklerozy jest gromadzenie się w wewnętrznych błonach tętnic w sposób wysypkowy cholesterolu oraz jego estrów i innych lipidów (tłuszczy). Początkowo zbyt duże ilości cholesterolu, lipidów gromadzą się w komórkach śródbłonka. Później przemieszczają się pod wewnętrzną błonę tętnic. Takie zmiany obserwuje się również u dzieci. Powstałe w ten sposób półśródbłonkowe masy lipidowo- cholesterolowe są przyczyną wielu zmian w tętnicach. Otóż zaczynają się gromadzić makrofagi, fibroblasty się rozrastają, Przekształceniom ulegają również drobne naczynia krwionośne, które odchodzą od naczyń mających za zadanie odżywianie ścian tętnic oraz komórki mięśni gładkich środkowej warstwy tętnicy.

Po jakimś czasie ogniska występowania mas lipidowo- cholesterolowych ulegają procesowi wapnienia. Jest to bezpośrednia przyczyna stwardnienia tętnic. W tym etapie zaczynają pojawiać się nad ogniskami miażdżycowymi ubytki śródbłonka. Te ubytki powodują miejscowy spadek prostacykliny. Jest to czynnik, który zapobiega nadmiernemu gromadzeniu się płytek krwi. Wraz z rozwojem choroby w miejscach, które są obnażone z wewnętrznej błony tętnicy zaczynają się tworzyć tzw. owrzodzenia miażdżycowe (często nazywane owrzodzeniami kaszowatymi). W miejscach tych owrzodzeń z czasem gromadzą się płytki krwi i narastają liczne zakrzepy.
Następstwa arteriosklerozy w tętnicach ( następstwa miejscowe)

Rozwój arteriosklerozy prowadzi do znacznego zmniejszenia światła i elastyczności tętnic. Należy zauważyć, że u niektórych ludzi dotkniętych tą chorobą, jej przebieg jest troszkę inny. Otóż w miejscach ognisk cholesterolowych błony tętnic nie ulegają owrzodzeniom oraz procesowi wapnienia. Płytka miażdżycowa, która narasta na błonie zbudowana jest z włóknistej tkanki oraz wielu naczyń włosowatych. Między innymi z tego powodu takie ogniska nazywa się „żywymi płytkami” miażdżycowymi. Te płytki pokrywa żywy śródbłonek i niezwykle rzadko w tych miejscach narasta zakrzepica. Jednak dość często dochodzi tam do powstawania krwiaków, które zamykają światło zaatakowanej przez chorobę tętnicy. Zwapniałe płytki miażdżycowe są miejscem, w którym narastają zakrzepy, które również mogą doprowadzić do zamknięcia światła tętnicy (jeśli ulegną pęknięciu).

Następstwa miażdżycy

Arterioskleroza ma wpływ na cały organizm. W zależności od umiejscowienia zmian miażdżycowych bezpośrednio wpływa na określoną część ciała lub jego funkcje. Przykładowo, jeśli ogniska miażdżycowe znajdują się w tętnicach mózgu, to mogą one spowodować zmiany psychiczne oraz niedokrwienie mózgu (co bezpośrednio ma wpływ na funkcjonowanie całego organizmu). Dodatkowo u osób, które mają arteriosklerozę tętnic mózgu częściej obserwuje się udary oraz pęknięcia naczyń krwionośnych. Natomiast miażdżyca tętnic wieńcowych (okalających serce) zwykle prowadzi do choroby wieńcowej. Miażdżyca aorty mi ze stać się bezpośrednią przyczyną powstawania tętniaka.
Leczenie miażdżycy

Najskuteczniejszymi metodami zapobiegania miażdżycy są: aktywny tryb życia, odpowiednia, zrównoważona dieta oraz racjonalny odpoczynek. Należy również systematycznie przeprowadzać badania okresowe, które wskażą poziom cholesterolu we krwi.

Kardiolodzy zgodnie twierdzą, że arterioskleroza musi być leczona kompleksowo. Najlepsze rezultaty przynosi połączenie:

•     właściwego odżywiania,
•     aktywności fizycznej,
•     kuracji tlenowej,
•     wyeliminowanie stresu,
•     picie dużych ilości wody.

Coraz częściej lekarze stosują również megnetostymulację. Może być ona alternatywą dla tradycyjnych metod leczenia albo ich uzupełnieniem. Metoda ta ma na celu:

•     poprawienie przepływu krwi,
•     rozrzedzenie krwi,
•     poprawienie lepkości krwi (zapobiega to tworzeniu się zakrzepów),
•     zwiększenie możliwości transportu tlenu, ponieważ zostaje zwiększona dostępna dla tlenu powierzchnia.

Stosowanie tej terapii przez minimum 6 miesięcy przynosi wiele korzyści:

•     następuje regeneracja śródbłonka
•     ulegają zmniejszeniu złogi w ścianach naczyń
•     ciśnienie krwi jest unormalizowane

Ważne jest jednak jednoczesne prowadzenie zdrowego trybu życia. Konieczne jest prawidłowe odżywianie pozbawione zbyt dużej ilości tłuszczu. Przydatne jest również przyjmowanie odpowiednich suplementów. Bardzo ważna jest również aktywność fizyczna  oraz ograniczenie czynników ryzyka.

W skrajnych przypadkach lekarze stosują bardzo radykalne formy leczenia arteriosklerozy: balonikowanie, stenty oraz by passy.

Balonikowanie polega na wprowadzeniu przez niewielkie nacięcie cewnika do chorej tętnicy. Ruchy cewnika obserwuje cały czas lekarz na specjalnym monitorze. W momencie, gdy cewnik dotrze do maksymalnego(największego) zwężenia, specjalny balonik, który został wprowadzony przez cewnik zwiększa swoją objętość. W ten sposób zostają kruszone wszystkie zbyt duże złogi cholesterolowe. Powstałe w ten sposób okruchy są wyciągane przez cewnik na zewnątrz. Dzięki temu zabiegowi tętnica się rozszerza.

Po balonikowaniu w tętnicy umieszcza się tzw. stenty. Są to krótkie rurki, które są wykonane z bardzo cienkiej siateczki. Mają one zapobiec temu, by tętnica ponownie zarosła blaszkami miażdżycowymi. Zwykle stenty są nasączone specjalnymi substancjami, które mają chronić siateczkę przed osadzaniem się na niej blaszek miażdżycowych.

Jeśli nie uda się udrożnić tętnicy za pomocą balonikowania, to wówczas konieczny jest zabieg pomostowania. Bardzo często nazywa się to by -  passami. Zabieg ten polega na pobraniu fragmentu zdrowej żyły (przykładowo z nogi pacjanta). Później ten fragment wszywa się jednym końcem powyżej i drugim poniżej przeszkody, czyli nagromadzenia się blaszki miażdżycowej, która blokuje przepływ krwi. Po zabiegu pomostowania krew będzie płynąć bez problemów.